پاسخ: اولا منظور از آیه کریمه فوق، اکراه و اجبار در اصل اعتقاد به دین و قبول آن است نه برخوردار بودن دین از نظام قانونی.

ثانیا هر کسی که در جامعه اسلامی زندگی می کند مطابق با نظام دموکراسی باید به ارزش های پذیرفته شده اکثریت آن جامعه احترام بگذارد.

ثالثا دین اسلام از اول آزادی را مشروط به عدم مخالفت با قوانین الهی اعلام داشته نه غیر مشروط. اما در کشورهای اومانیستی که آزادی را اصل غیر مشروط می دانند مخالفت با حجاب مخالفت با آزادی محسوب می شود. البته کشورهای اومانیستی بر حسب انسان محور بودن و عدم ارادت به خالق متعال در امور اجتماعی، آزادی را به معنویات و احکام الله مقید نمی دانند و الا نسبت به امور مادی اتفاقا بسیار مقیدند؛ مثلا به سربازی رفتن، رعایت نظافت، رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی و صدها امر مادی دیگر کاملا مقید است و آزادی در این موارد معنایی ندارد و با مخالفین برخورد قانونی می شود.رابعاً معنای دیکتاتوری اجبار افراد بر حسب میل و نظر شخصی است نه اجبار بر اساس قوانین فطری و معقول الهی. ضمن اینکه اجبار در معقولات بسیار پسندیده است به عنوان مثال اجبار والدین در درس خواندن فرزندان.

شبهه ۲: چادر و حفظ آن سخت است، گرم است، مانع فعالیت اجتماعی است، خودنمایی نیاز طبیعی زن است و…

پاسخ: روایت است که «افضل العباده احمزها» یعنی بالاترین عبادات سخت ترین آنهاست. لذا هرگاه امیرالمومنین علی علیه السلام نزد رسول خدا (صل الله علیه و آله) می آمد، می فرمود: «یا رسول الله! سخت ترین کار را (که غالبا بر زمین می ماند) به من بدهید». ضمن اینکه به این سختی هم که می گویند نیست و اگر قابل تحمل نبود خداوند تکلیف نمی کرد «لایکلف الله نفسا الا وسعها» و بانوان محجبه در عرصه های مختلف اجتماعی تا حد وزارت، نمایندگی در مجلس شورای اسلامی، ورزش، سخنگوی وزارت امور خارجه و… مشغول به خدمت هستند و به قول معروف «ادلّ الدلیل علی امکان شی‏ء وقوعه» بهترین و رساترین دلیل بر امکان چیزی، این است که خود آن چیز اتّفاق بیفتد. ضمن اینکه ارزش حفظ عفت

و نجابت و رضای خدا خیلی برتر از زحمت ناچیز پوشیدن چادر است و هر آنچه که سودش بر زحمتش غالب باشد عقلایی است. و البته راه برای ارائه مدل های مختلف چادر با حفظ کمالات آن، جهت سهولت در استفاده باز است. لذا این قبیل سخنان از حرف های سست و بی پایه است. و نیز اسلام با خودنمایی و زینت کردن زن مخالف نیست اما در محدوده خانواده و صرفا جهت همسر.

شبهه ۳: دلت پاک باشه ایمان و دینداری که به حجاب و اینجور چیزها نیست…

پاسخ: اینکه هر کسی هر کاری که می خواهد بکند و بعد هم دلش پاک باشد به یک شوخی شبیه تر است تا به یک حرف معقول زیرا اصولا این تقید به فرائض دینی است که دل را پاک نگه می دارد و نه هُرهُری مذهب بودن. لذا حرف صحیح این است که محجبه باش تا دلت پاک باشد و مومن و دیندار باشی. حرف فوق سخن شیطان است و آنچه که ما گفتیم سخن ما نیست بلکه بنا بر آیات و روایات متن و مُرّ دین است.

شبهه ۴: اگر حجاب برای پیش گیری از شهوترانی و جنسی کردن فضای جامعه است چرا صورت زن که زیباترین عضو است از پوشش استثناء شده است؟

پاسخ: در واقع باید زن صورتش را نیز می پوشاند اما چون دین اسلام دین سهله و سمحه است پوشش صورت و دست ها از مچ واجب نشده است و با وجوب پوشش سایر اعضاء بدن به ویژه موی سر و ممنوعیت آرایش در بیرون از منزل، جلوه گری این زیبایی را به حداقل رسانده است. ضمنا اگر زن بداند که کسی از روی شهوت به او نگاه می کند پوشاندن چهره نیز بر او واجب می شود.

شبهه ۵: رعایت حجاب، مرد را بیشتر کنجکاو و تحریک می کند. از قدیم گفته اند: «الانسانُ حریصٌ علی مامُنعِ؛ انسان نسبت به آنچه از آن منع شود، طمع می ورزد.»

پاسخ: اولا اینکه مى‏ گویند: «الْانْسانُ حَریصٌ عَلى‏ ما مُنعَ مِنْهُ» مطلب صحیحى است ولى نیازمند به توضیح است. انسان به چیزى حرص مى‏ ورزد که هم از آن ممنوع شود و هم به سوى آن تحریک شود؛ به اصطلاح تمناى چیزى را در وجود شخصى بیدار کنند و آنگاه او را ممنوع سازند. اما اگر امرى اصلاً عرضه نشود یا کمتر عرضه شود، حرص و وَلَع هم نسبت بدان کمتر خواهد بود.

دوما اینکه ما نمی خواهیم کشش بین زن و مرد که زیبایی زندگی است از بین برود. اتفاقا اگر از بین برود زشت و نازیبا ست. بلکه این کشش باید باشد اما تعدیل شده، کنترل شده و قاعده مند، نه ول و رها. و اتفاقا حفظ کشش و جذابیت همراه با حریم از 

از کارایی های مهم حجاب است.

ضمن اینکه «پلینت روث» می گوید: رواج فرهنگ برهنگی نه تنها آن را به صورت عادی و یک چیز بی اهمیت در نیاورده بلکه عطش روحی را افزایش داده است. آری بی حجابی نیز حریص بودن را کم نمی کند اما قطعا رابطه دو جنس مخالف را به لجن می کشاند و زن را بی ارزش می کند.

شبهه ۶: حجاب کفن است.

پاسخ: اگر حجاب کفن است پس چرا غرب از آن هراس دارد؟ زن بی حجاب زن بزم است و زن محجبه زن رزم. برای ستمکاران عالم زن بزم خطر ندارد ولی زن رزم ریشه آنان را می کند. لذا پشت سر زنان بزم، پُر است از ستمگران عالم. در دوران رضاشاه پهلوی نیز مساله بدحجابی با چماق تحمیل شد نه اینکه تمایل اولیه زنان ایرانی باشد. علت تحمیل هم این بود که زن بزم، مردان رزم تحویل جامعه نمی دهند لذا دربار، فراماسونرها، بابیت و وهابیت، زنان بدکاره، محصلین فرنگ و رضاشاه دیکتاتور از جریان بی حجابی پشتیبانی کردند. حجاب کفن نیست بلکه حجاب، فرهنگ غرب و استثمار و استعمارگران را کفن می کند.

شبهه ۷: برخی می گویند اولا چادر گران است و مانتو از نظر اقتصادی با صرفه تر است و ثانیا: رنگ مشکی باعث بوجود آمدن انواع ناراحتی های روانی و افسردگی می گردد پس بهتر است چادر مشکی به چادر صورتی و رنگ های متنوع تبدیل گردد…! نظر شما چیست؟ آیا چادر مشکی افسردگی می آورد؟

پاسخ: اولا وقتی یک زن چادری را (که در طول یک یا دو سال یک چادر بیشتر لازم ندارد) با خانمی که بدون چادر هر هفته با یک نوع لباس و رنگ و با خرج کردن پول زیادی برای انواع آرایش در نظر می گیریم به مراتب از نظر اقتصادی چادر با صرفه تر است. بلکه آن خانم هایی که دائم به چادر اشکال می کنند گاهی مانتوهایشان چندین برابر قیمت یک چادر است.

ثانیا: مگر دختر یا زن چادری می خواهد همیشه چادر سرش نماید تا رنگ مشکی اثر منفی از جهت روانی بر وی داشته باشد، بلکه چادر را برای اوقات 

کمی که در بیرون از منزل هست استفاده می کند و در درون خانه و در مکانی که نامحرم نیست می تواند از لباس های خوش رنگ و مناسب استفاده کند و اسلام هم روی این موضوع تاکید نموده است.

ثالثا: اگر رنگ مشکی اینقدر خطرناک است چطور شما در میهمانی ها و پارتی های خصوصی خود تیپ مشکی می زنید؟!

رابعا: اگر این حرف شما صحت داشته باشد باید همه خانم های بدحجاب و زنانی که از انواع اقسام لباس ها و رنگ ها در خیابان استفاده می کنند و نظر مردان بویژه جوانان لاابالی را به خود خیره می کنند باید از نظر روانی و روحی سالم ترین زنان باشند و از نظر اجتماعی و اخلاقی و مشکلات خانوادگی مانند طلاق و… کمترین ناراحتی نداشته باشند، درحالی که در آمار و حقایق غیر از این است و اصلا بر مبنای نظر شما جوامع غربی باید شاداب ترین و سالم ترین مردم را از نظر روحی و اخلاقی داشته باشند اما می بینیم و خود غربی ها هم بارها اعتراف کرده اند که کشور های غربی بالاترین آمار را از نظر مشکلات اخلاقی و روحی در بین جوامع دارند.

خامسا: اگر رنگ مشکی این آثار منفی را دارد باید در آفریقا یک آدم سالم از نظر روانی پیدا نشود! در حالی که مردم شریف و سیاه پوست آفریقا از جمله بلال حبشی موذن رسوا خدا(ص)  از نظر روانی و اخلاقی و صفا و محبت به مراتب بالاتر از مردم فرنگ و پیروانش هستند.

شبهه 8: بر فرض پذیرفتن حجاب از کجا معلوم که معنی آن همان کیفیتی است که شما در نظر دارید و از کجا معلوم «چادر» حجاب برتر باشد؟

پاسخ: معنای جلباب:

واژه جلباب (با کسر جیم) در اصل مصدر فعل رباعی «جلبب» است که از مصدر، اسم ذات اراده شده، نام پوشش ویژه ای قرار گرفته است. تعبیر از اسم ذات به وسیله مصدر، باعث شده است که مبالغه در پوشاندن را بفهماند، به گونه ای که دلالت بر معنای پوشش بزرگ و کامل کند. به رغم وجود اختلاف در تفسیر معنای جلباب حتی کسانی که تصریح کرده اند در معنای آن اختلاف است نیز قبول دارند که در اصل لغت به معنای پوشش گسترده و فراگیر است که ظاهر و روی همه بدن را بپوشاند و روی لباس های دیگر پوشیده می شود.

شبهه 9: برای نهادینه کردن فرهنگ حجاب و عفاف چه باید کرد؟ آیا راه حل اجبار حکومتی است؟

پاسخ: بی شک راه حل اصلی اقدامات فرهنگی است اما ادله ای نیز برای استفاده از اجبار حکومتی در موقع مقتضی وجود دارد.

برخی راه حل های خوب را می توان به صورت زیر اشاره کرد:

– تبیین عقلانی بودن و مفید بودن حجاب

– مبارزه با فساد و تبعیض و فقر در جامعه

– کوتاه نمودن مدت زمان دوران اخذ مدرک فوق لیسانس و سربازی به ۲۳ سالگی

– ایجاد اشتغال و تسهیلات در امر ازدواج جوانان

– نهادینه کردن فرهنگ ازدواج آسان

– کوتاه نمودن دوران خدمت سربازی

– کمک در دستیابی سریع تر جوانان به هویت خویش

– پیشرفت و تعالی کشور با تولید فکر

– خودباوری

منابع برای مطالعه بیشتر:

-حجاب.استاد مرتضی مطهری.انتشارات صدرا

-مقام زن.مرتضیمطهری.انتشارات دانشگاه امام صادق(ع)

-جریان شناسی دفاع از حقوق زنان.ابراهیم شفیعی سروستانی.ناشر کتاب طه

-قران ومقام زن.سید علی کمالی.انتشارات هاد

-گناه شناسی . محسن قرائتی.ناشر:مرکز فرهنگی درسهایی از قران

-دانشنامه جهان اسلام

نگارش :عالمه فیروزی

چکیده :

در ایـن مقاله ابتدا معنای لغوی و اصطلاحی معنویت در فلسفه و دین مورد بررسی اجمالی قرار می گیرد. معنویت دو کاربرد فلسفی و دینی دارد که موضوع مورد بحث ما دومی است .

سـپـس بـا اسـتـفـاده از آیـات و روایـات ، مـعـنـویـت در انـبـیـاء و پـیـروان آن هـا، مشتمل بر نقش ایمان به خدای متعال ، ایمان به روز واپسین ، وحی و ارتباط با فرشتگان و نقش دعا و عبادت ، مورد بررسی قرار می گیرد.

این مقاله به روش کتابخانه ای گردآوری گردیده است و در کنار مطالب کتاب از منابع مختلف و سایت های معتبر نیز استفاده شده است.

«بحار الأنوار، ج 75، ص 50»

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس چیز آزار دهنده‏ای را از راه مسلمانان بردارد، خداوند پاداش قرائت چهارصد آیه را كه برای هر آیه ده حسنه است، در نامه اعمال او می‏نویسد.

غرانیق، جمع غرنوق یا غرنیق است. غرنوق به معنای مرغ آبی است که گردن بلندی دارد و سپید یا سیاهرنگ است، به معنای جوان سپید زیباروی نیز به کار رفته‌است. برخی غرنوق را لک‌لک، بوتیمار (غم خورک) نیز معنا کرده‌اند.از این رو این آیات را غرانیق می‌نامند که به گمان اعراب بت‌ها، مانند پرندگان، به آسمان عروج می‌کنند و برای پرستندگان خود شفاعت می‌نمایند، نزدیکی معنایی دارد.

خلاصه این داستان چنین است که پس از گذشت حدود دو ماه از هجرت مسلمانان به حبشه پیامبر(ص) با مشرکان به گفتگو نشست. خداوند سوره نجم را بر او نازل کرد. پیامبر(ص) این سوره را تلاوت کرد تا به این آیه رسید:

«أَ فَرَأَیتُمُ اللَّاتَ وَ الْعُزَّی، وَ مَناةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْری.»

در این هنگام شیطان دو عبارت دیگر را به او وسوسه کرد و حضرت به گمان وحی، آن دو جمله را به زبان آورد که می‌گوید: تلک الغرانیق العلی و انّ شفاعتهنّ لترتجی. سپس سوره را ادامه داد تا به آیه سجده رسید.پیامبر(ص) به سجده رفت، مسلمانان و مشرکان نیز همراه او سجده کردند، مگر ولید بن مغیره که به خاطر پیری یا تکبّر- بنا به اختلاف روایات- سجده نکرد، امّا مشتی خاک به پیشانی خود رساند و چنین سجده کرد. افراد دیگری از جمله سعید بن عاص، امیة بن خلف و ابولهب هم از سجده سر باز زدند. به روایت بخاری، انس و جن همراه مسلمانان و مشرکان به سجده رفتند.

این خبر در مکه پراکنده شد و مشرکان شادمانی کردند. حتی گفته‌اند: مشرکان، پیامبر(ص) را روی دوش گرفته و از پایین تا بالای مکه دور زدند. شب هنگام که جبرئیل نزد پیامبر(ص) آمد، حضرت سوره را به او عرضه داشت. آن دو جمله را هم گفت. جبرئیل انکار کرد. پیامبر(ص) گفت: چیزی به خدا نسبت دادم که نفرموده است؟ پس خداوند به او وحی فرمود:

«وَ إِنْ کادُوا لَیفْتِنُونَک عَنِ الَّذِی أَوْحَینا إِلَیک لِتَفْتَرِی عَلَینا غَیرَهُ وَ إِذاً لَاتَّخَذُوک خَلِیلًا، وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناک لَقَدْ کدْتَ تَرْکنُ إِلَیهِمْ شَیئاً قَلِیلًا، إِذاً لَأَذَقْناک ضِعْفَ الْحَیاةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَک عَلَینا نَصِیراً.».

ترجمه: و چیزی نمانده بود که تو را از آنچه به سوی تو وحی کرده‌ایم، گمراه کنند تا غیر از آن را بر ما ببندی و در آن صورت تو را به دوستی خود گیرند؛ و اگر تو را استوار نمی‌داشتیم، قطعا نزدیک بود کمی به سوی آنان متمایل شوی؛ در آن صورت، حتما تو را دو برابر (در) زندگی و دو برابر (پس از) مرگ (عذاب) می‌چشانیدیم، آنگاه در برابر ما برای خود یاوری نمی‌یافتی.

دلایل محققان بر جعلی بودن غرانیق

الف. اصولا در لغت و اشعار عرب لفظ غرانیق درباره خدایان آنها بكار نرفته است، تنها غرنیق و غرنوق در لغت به معنی مرغ آبی سیاه یا سفید یا حیوان سفید و زیبا آمده كه هیچ یك از این معانی با معنای خدایان سازگار نیست.

ب. آیاتی كه بعد از ذكر نام بت ها (در دنباله آیه) می آید همه بیان مذمت بت ها و زشتی و پستی آنهاست (بتان جز نام هایی بیش نیستند كه شما و پدرانتان نامیده اید و خدا هیچ حجتی درباره آنها نازل نكرده است) و با این مذمت چگونه ممكن است چند جمله قبل از آن مدح بت ها شده باشد؟!

ب. آيات آغاز سوره صريحا اين خرافات را ابطال مى‌كند. آنجا كه مى‌گويد:

وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌- إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‌.

يعنى پيامبر از روى هواى نفس سخن نمى‌گويد- آنچه مى‌گويد تنها وحى الهى است.

ج. ادله قطعيّه‌‌اى كه دلالت بر عصمت آن حضرت دارند اين حديث را تكذيب مى‌كنند

علامه طباطبائی در نقد روایت غرانیق می گوید: ادله قطعيى كه دلالت بر عصمت آن جناب دارد متن اين روايت را تكذيب مى‌كند هر چند كه سندش صحيح باشد، پس ما به حكم آن ادله لازم است ساحت آن جناب را منزه از چنين خطايى بدانيم. علاوه بر اين كه اين روايت شنيع‌ترين مراحل جهل را به آن جناب نسبت مى‌دهد براى اينكه به او نسبت مى‌دهد كه نمى‌دانسته جمله” تلك الغرانيق العلى …” كلام خدا نيست و جبرئيل آن را نياورده و نمى‌دانسته كه اين كلام كفر صريح و موجب ارتداد از دين است. تازه اين نادانى‌اش آن قدر ادامه يافته تا سوره تمام شده، و سجده آخر آن را به جا آورده باز هم متوجه خطاى خود نشده تا جبرئيل نازل شده، دوباره سوره را بر او عرضه كرده و اين دو جمله كفرآميز را هم جزو سوره خوانده است. آن وقت جبرئيل گفته من آن را نازل نكرده‌‌ام. …

د. ستیز رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله با بت ها رد كننده خرافه مذكور است.

تلبیس ابلیس در این جا لازمه اش تكذیب كلام خداوند است كه قرآن را ضمانت كرده است (إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ).

ز. راویان این افسانه افراد ضعیف و غیر موثق هستند و نیز قدیمی ترین مدرك این افسانه از تاریخ مسلمین، طبقات ابن سعد و تاریخ طبری است كه آنها نیز داستان را از زبان شش تن نقل می كنند كه در ماجرا حاضر نبوده اند:

1. محمد بن كعب قرظی- طبق مدارك مورخین یا اصولا در زمان پیامبر اكرم صلّی اللّه علیه و آله وجود نداشت و یا این كه تولدش در اواخر زندگی آن حضرت بوده و معلوم است كه این شخص در اوایل بعثت و حتی چند سال پس از هجرت هم متولد نشده بود.

2. محمد بن قیس- او از مهاجرین به حبشه بوده و در روز واقعه حضور نداشته است.

3. ابو العالیه ریاحی- وی اگرچه در زمان آن حضرت حیات داشت ولی به قول خودش هرگز پیامبر اكرم صلّی اللّه علیه و آله را ندیده است.

4. سعید بن جبیر- او متولد سال 38 یا 46 هجری است.

5. عبد اللّه بن عباس- او در سال 10 بعثت به دنيا آمد و در زمان حادثه هنوز متولد نشده بود.

6. مطلب بن عبد اللّه بن خنطب- او مسلما زمان حضرت را درك نكرده و برخی گویند وی از یاران پیغمبر تنها یكی را دیده است.

منابع :

محمد جواد نجفى خمينى، تفسیر آسان، ج13، ص 54

ترجمه الميزان، ج‌14، ص 561 

فیروزآبادی، القاموس المحیط، ۱۴۲۰ق، ج۳، ص ۳۹۳

الصحیح من السیرة النبی الأعظم، مرتضی العاملی، ۱۴۲۶ق، ج۳، ص۱۳۷

تقویت باورهای دینی در فضای مجازی

وحدت حوزه و دانشگاه

مدرسه علمیه فاطمه بنت اسد (س)

حجت الاسلام و المسلمین دکتر سعدی

استاد حوزه و دانشگاه

شرح جلسه :

ایشان ضمن تبریک روز وحدت و حوزه و دانشگاه تاکید کردند که دانشگاه وحوزه ی علمیه دو بازوی قدرتمند انقلاب اسلامی هستند که با همبستگی یکدیگر نقشه های شوم دشمنان این مرز وبوم را خنثی می کنند .

کشورهایی نظیر آمریکا با رواج شیطان پرستی در اصل و محوریت بیان کشور خود قصد دارند تفکر ضد دینی را رواج دهند و از طریق فضاهای مجازی این رواج را در کشورهی دیگر مخصوصاً اسلامی سرایت دادند .

ایشان بیان کردند که این کشورها با ذهنیت لذت گرایی ذهن های بیمار را به گناه و خطا می برند و وعده های دروغین لذت گرایی را به آنان می دهند .این افراد با داشتن این ذهن های بیمار دچار افسردگی های شدید ، بیماری های روحی و از بین رفتن عزت نفس و اعتماد به نفس آنان می گردد .

کشور عزیزمان ایران انقلابی پدید آورده است که نباید دستخوش این توطئه ها گردد . و ما باید از این فضاهای مجازی با بهره گیری از باورهای دینی خودمان اسلحه ای بسازیم و از آن برای نابوی دشمنان استفاده نماییم .

در زمان ما زبان انگلیسی و عربی مهم ترین و پرکاربرترین زبانهای دنیا برای انتشار دین اسلام به جهان می باشد زیرا زبان انگلیسی زبان مشترک همه کشورها و زبان بین المللی است و زبان عربی زبان اسلام است ،همچنین در دنیا اسلام را به زبان عربی می شناسند و قران که کتاب اسمانی دین اسلام است ،به زبان عربی است .

قشر عظیمی از مردم دنیا به زبان انگلیسی تسلط دارند و بسیاری از مردم دنیا به دو زبان انگلیسی و عربی صحبت میکنند .

متاسفانه باید بگوییم در حوزه های علمیه که محل انتشار علوم اسلام به سراسر دنیا می باشد ،به این مسئله کمتر ارزش داده میشود .در این مقاله بنده سعی میکنم ضرورت یادگیری زبانهای خارجه که مهمترین انها “عربی “و “انگلیسی “میباشد را از چند جهت مورد توجه قرار دهم .

1-ضرورت یادگیری زبانهای خارجه

در جهان امروز که ابزارهای ارتباط با دنیا ،فضای مجازی ،اینترنت ،و ماهواره ها می باشند ،فراگیری زبانهای خارجه امری ضروری است .همانطور که میبینیم دشمنان اسلام به خوبی از این ابزار استفاده کرده و ضربه خود را به پیکره اسلام و انقلاب وارد می اورند .اگر اگر به مکه مشرف شده ویا به کشورهای عربی سفر کرده باشید حتما دیدید که مبلغان فرقه وهابیت چگونه علاوه به زبان عربی به زبان انگلیسی و حتی به زبان فارسی نیز صحبت میکنند و هر ساله با چاپ هزاران جزوه و کتاب به زبان فارسی و توزیع ان بین حجاج اعتقادات  انها را به تزلزل میکشانند .

طلاب حوزههای علمیه میباید با کسب علم و معرفت و تسلط بر زبانهای خارجی تلاش کنند وبه مهار اینگونه انحرافات بپردازند .

هر ساله در اعزام طلاب به مکه با این مسئله مواجه هستیم که طلاب ما به علت عدم تسلط به زبان عربی و انگلیسی قادر به مباحثه و گفتگو با مبلغین دیگر کشورهه نیستند .

2-حضور در مجامع مذهبی در دنیا

در کنگره های بین المللی و جلساتی که علمای کشورهای مختلف جمع میشوند و اقدام به بحث و گفتگو بر سر مسائل جهان اسلام میکنند ،مسلط بودن به زبان “عربی “و “انگلیسی “نقش خود را به خوبی نشان میدهد .

و این یک ضعف است که یک عالم در مجمع علمی بخواهد صحبت کند و نیاز به مترجم داشته باشد یا طلاب و اساتید حوزه زمانی که به کشورهای عربی و اروپایی جهت شرکت در سمینارها حاضر میشوند تسلط بر زبان انگلیسی نداشته  و بخواهند فارسی صحبت کنند .

مترجمین به علت اشنا نبودن با اصطلاحات در ترجمه سخنرانیها ،تحریف کرده دچار اشتباه شده و بسیار اتفاق می افتد که منظور و هدف اصلی سخنران را بیان نمی کنند .

3-در جهان امروز بسیاری از کتب و مقالات مذهبی به زبان انگلیسی منتشر میشود .

امروزه بسیاری از کتب و مقالاتی که در دنیا منتشر میشود به خصوص در موضوعات تاریخی و اعتقادی به زبان فصیح عربی و انگلیسی نوشته میشود .اگر طلبه ای بخواهد مطالعات عمیق در باره اسلام داشته باشد ناچار است بر زبان عربی و انگلیسی تسلط داشته باشد .

4-توقعات مردم از یک مبلغ دینی

گاهی برا طلبه ها اتفاق می افتد که در مکانهای زیارتی با مسلمانان خارجی برخورد میکنیم که سوالی از طلبه دارند ولی طلبه با وجود داشتن  اطلاعات مناسب ولی نمیتواند ان اموزه های دینی را به دیگر مسلمانان جهان انتقال دهد .

البته عده ای از بزرگان حوزه در گذشته با اموزش علومی چون زبان ،کامپیوتر ،و دیگر علوم عمومی در مدرسه های علمیه و حوزه ها مخالف بودند و به نظر انها حوزه محل تدریس اصول و عقاید و نحو و این جور مباحث است .ولی در حال حاضر با توجه به پیشرفت در ابزارهای اموزشی و ارتباط با دنیا و با توجه به فراگیر شدن دین اسلام نیاز به طلبه های مبلغ و مسلط به زبانهای خارجی کاملا احساس میشود ، پس میبایست نه تنها برای زبان عربی و انگلیسی بلکه مراکزی برای اموزش زبانهای خارجی دیگر مثل فرانسه و المانی و غیره تاسیس کرد .

به نظر من حوزه های علمیه در رابطه بااموزش زبانهای خارجی لازم است این اقدامات را در اولویت کار خود قرار دهند .

1-احیای زبان انگلیسی به عنوان زبان علمی ،فرهنگی در حوزه ها

2-تسلط کامل بر زبان اانگلیسی چه از لحاظ گفتاری ،نوشتاری و شنیداری

3-پرورش طلبه های مبلغ توانمند برای ارتباط با دنیا

4-با توجه به اینکه عصر حاضر ،عصر تحولات در ابعاد مختلف میباشد ،حوزه میباید به جذب اساتید برجسته در مقلطع بالای زبانشناسی پرداخته و مراکز اموزش زبانهای خارجه ،به خصوص زبان انگلیسی را با مدیریت و نظارت این اساتید دایر نماید .

طلبه های ما وقتی مسلط بر زبان خارجه باشند می توانند در برابر هر حرکت ضد اسلامی که در دنیا انجام می شود موضع گیری کرده و نسبت به شبهاتی که وارد میشود پاسخ مناسب دهند ،ولی زمانیکه زبان انگلیسی و زبان دیگر کشورها را نمیدانیم ناچار به سکوت در برابر شبهات و یا بی تفاوتی نسبت به انها هستیم .

خوشبختانه مردم ایران با داشتن چنین رهبر فرزانه و اگاه به علوم روز که خود ایشان به فراگیری علوم و زبانهای زنده و پر کاربرد دنیا علاقه نشان می دهند و هم ،طلبه ها ،دانشجویان و دانش اموزان را نیز به این امر تشویق میکنند ،بهره مند بوده و میتوانند از رهنمودهای ایشان در این زمینه استفاده کنند .

امام خمینی (رحمه الله علیه )نیز بارها در زمان حیات خویشفرمودند :

“امروز نیاز به اموزشزبانهای خارجه باید جزئ برنامه های تبلیغاتی مدارس باشد ،ایشان فرمودند :زبانهای زنده دنیا ،انهایی را که در دنیا از همه شایع تر است را باید یاد گرفت ،این باید یکی از چیزهایی باشد که در مدارس دینی ما که می خواهند تبلیغ بکنند ،محل احتیاج است .مثل دیروز نیست که ما صدامان از ایران بیرون نمیرفت ،امروز ما میتوانیم در ایران باشیم و به زبان دیگری همه جای دنیا را تبلیغ کنیم و در همه جا مبلغ باشیم “

حضرت امام این سخنان رادر 15 شهریور 1362در حسینه جماران در دیداری که با اعضای شورای انقلاب فرهنگی داشتند ایراد  نمودند .

درست است که امروزه در سطح کشور از اموزشگا ها و اساتید برجسته ای  در زمینه اموزش زبانهای زنده دنیا به خصوص زبان انگلیسی برخورداریم ،اما حرف من این است که متاسفانه حوزه های علمیه از این حرکت عقب مانده اند و یا شاید بتوان گفت جا مانده است .البته نباید نادیده گرفت که در عصر حاضر نیز طلبه ها و مبلغین مسلط به زبان های خارجی کم نیستند ،ولی کافی نیستند زیرا رسالت حوزه های علمیه و طلبه حوزه ،تبلیغ و ترویج اسلام است .

باید خیلی بیشتر از اینها به اموزش زبان انگلیسی و دیگر زبانها توجه نشان داد .واقعا جای تاسف دارد که کشورهایی مثل هندوستان که از لحاظ بسیاری از جنبه ها ی اقتصادی ،پزشکی ،هسته ای و غیره از ما عقب تر هستند ولی مشاهده میشود که اکثر قریب به اتفاق دانشجویان انها در دانشگاهها در رشته های مختلف کاملا بر زبان انگلیسی تسلط داشته در مقابل و متاسفانه اکثر دانش اموزان ایرانی بعد از گرفتن دیپلم و گذراندن چندین واحد زبان انگلیسی باز هم به سختی قادر به قبول شدن واحد عمومی زبان انگلیسی در دانشگاه هستند .

در حوزه ها که وضع واقعا دردناکتر است .شاید بالای 90درصد از طلبه ها با بودن زبان انگلیسی مخالف هستند و ان را درس غیر ضروری برای حوزه می دانند .

بنده خودم چون چند سالی در حوزه علمیه زبان انگلیسی تدریس میکردم شاهد این قضیه بودم طلبه هایی بودن با اطلاعات دینی بسیار بالا که با طلبه های خارجی در حال تحصیل در حوزه قم از طریق چت کردن در ارتباط بودند ،گاهی اوقات ان طلبه های خارجی مطالبی بسیار مفید برایشان ارسال میکردند ولی انها به خاطر عدم تسلط به زبان بین المللی (زبان انگلیسی )قادر به پاسخگویی به شبهات و تبادل دانسته های خود با انها نبودند ،اینجاست که درک میکنیم که فرصتهایی برای تبلیغ و ترویج علوم دینی وجود دارد و اینکه ما چقدر طلبه های با سواد و اگاه داریم ولی چه فایده توان برقراری ارتباط با دنیا را ندارند .

لازم به ذکر است که امروز برخی حوزه های علمیه مانند حوزه قم به این امر توجه شایانی نشان داده اند اما می باید در همه حوزه ها این برنامه ها به صورت مداوم و با برنامه ریزی ریشه ای اجرا شود .

این حقیر فکر میکنم که این مسئله یعنی اموزش زبان عربی و انگلیسی به صورت شنیداری و گفتاری یکی از دغدغه ها  و مشکلات عمده حوزه های علمیه است .به امید روزی که همه حوزه های علمیه ،حتی مدارس علمیه شهرهای کوچکی مثل بسطام هم مبلغینی کار ازموده و ماهر برای خارج از مرزهای ایران تربیت کند .

زهرا حسنخانی –طلبه پایه چهارم حوزه فاطمه بنت اسد (س)بسطام